دلبری دارم که نامش ساغر دُردانه است
دلبری دارم که نامش ساغر دُردانه است
خانه اش گلخانه جایش گوشه میخانه است
تا سحر از باده‌ها مست وغزل‌خوان می‌شود
بوی عطرش چون نسیمی از گل و گلخانه است
مولانا
خانه اش گلخانه جایش گوشه میخانه است
تا سحر از باده‌ها مست وغزل‌خوان می‌شود
بوی عطرش چون نسیمی از گل و گلخانه است
مولانا
- ۵۹۰
- ۱۸ مرداد ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط