گر بدین سان زیست باید پست

گر بدین سان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، به رسوائی نیاویزم
بر بلندِ کاجِ خشکِ کوچه بن بست
گر بدین سان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود چون کوه،
یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک.
دیدگاه ها (۱)

کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود و انسان با نخستین درد در من...

ای کاش میتوانستند از آفتاب یاد بگیرند که بی دریغ باشند در در...

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پرواز خواهیم داد و مهربانی دست...

آه اگر آزادی سرودی می خواند کوچک همچون گلوگاه پرنده ای هیچ ک...

گر بدین سان زیست باید پست من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، ب...

گر بدين سان زيست بايد پست من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، ب...

گر بدین سان زیست باید پستمن چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، به...

گر بدین سان زیست باید پستمن چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را، به...

گر بدین‌سان زیست باید پستمن چه بی‌شرمم اگر فانوسِ عمرم را به...

گر بدین‌سان زیست باید پست

گر بدین‌سان زیست باید پستمن چه بی‌شرمم اگر فانوسِ عمرم را به...

گر بدین سان زیست بایدپست من چهبی شرمم اگر فانوس عمرم رابه رس...

.گر بدین سان زیست باید پستمن چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط