احمد عزیزی در ۴ دی ماه ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه به دنیا

احمد عزیزی در ۴ دی ماه ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه به دنیا آمد. وی در کودکی با عشایر سیاه چادرنشین حشر و نشر فراوان داشت و قبل از رفتن به دبستان، خواندن و نوشتن را بدون داشتن معلم و تنها از روی کنجکاوی و تأمل و دقت از نوشته‌های روی تابلوها و اسامی خیابانها و... به خوبی فرا گرفت. وی قبل از پیروزی انقلاب به دعوت شمس آل احمد به تهران رفت و دیداری نیز با مرتضی مطهری داشت. وی با آغاز جنگ به همراه خانواده به تهران نقل مکان نمود و برای مدتی ساکن شهرستان نور شد سپس در تهران اقامت گزید و به همکاری با روزنامه جمهوری اسلامی پرداخت.

وی سرودن شعر را از سالهای جوانی با مجله جوانان آغاز کرد. وی از پانزدهم اسفندماه ۱۳۸۶ بعلت کاهش سطح هوشیاری ناشی از تشنج، بیماری قلبی و کلیوی در بخش آی سی یو بیمارستان امام رضا کرمانشاه تا کنون بستری می‌باشد. با تاکید رهبر جمهوری اسلامی ایران پس از دیدار با وی، مسئولان بر آن شده‌اند که وی را جهت درمان به خارج از کشور اعزام کنند.

فعالیت‌ها

وی آثار شعر و نثر ادبی متعددی دارد؛ و شاعری با سبک منحصر به فرد است که این سبک بصورت مثنوی در -کفشهای مکاشفه- جلوه کرده‌است تمایل سبک وی به معنویت و عرفان اسلامی با فرم جدیدی از مثنوی -ملهم از مثنوی مولوی- در شعر معاصر بی‌نظیر است. این سبک تاثیر بسیار زیادی در شعر معاصر گذاشته‌است. اشعار عزیزی با عرفان اسلامی آمیختگی دارد و تمجید از اهل بیت در بیشتر آثارش موج می‌زند.

وضعیت جسمانی

وی از ۱۵ اسفند ۱۳۸۶ تاکنون بر اثر اختلالات کلیوی در حالت اغما بستری است و اکنون در بیمارستان امام رضای کرمانشاه بخش آی سی یو بستری است، حال عمومی او پس از سه سال به حدی رسید که وی نسبت به شادی‌ها و غمها با اشکها و لبخند پاسخ می‌داد و می‌توانست سخنان اطرافیان را بشنود و عکس العمل نشان دهد.



عزیزی در بیمارستان کرمانشاه بستری است و طبق نظر پزشکی در آبان ۱۳۹۱ اعلام شد حال عمومی وی تغییر خاصی نداشته، اما هوشیاری او نسبت به قبل بهتر است ولی نمی‌تواند به صورت کامل صحبت کند. وی همچنین می‌تواند از راه دهان تغذیه کند.

آثاروی

«کفشهای مکاشفه» ۱۳۶۷
«شرجی آواز» ۱۳۶۸
«خوابنامه و باغ تناسخ» ۱۳۷۱
«ترجمه زخم» ۱۳۷۰
«باران پروانه» ۱۳۷۱
«رودخانه رؤیا» ۱۳۷۱
«ملکوت تکلم»
«سیل گل سرخ» ۱۳۵۲



کوردان مانا