نه تو می مانی،

نه تو می مانی،
نه اندوه
و نه هیچ یک از این مردم ...
به حباب نگران لب یک رود قسم ...
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت...
غصه هم خواهد رفت...
آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...