.𝓟𝓪𝓻𝓽 ³.

.𝓟𝓪𝓻𝓽 ³.
𝑚𝑎𝑛𝑑𝑎𝑡𝑜𝑟𝑦 𝑠𝒉𝑎𝑟𝑒.
.𝓶𝓪𝓷𝓭𝓪𝓽𝓸𝓻𝔂 𝓼𝓱𝓪𝓻𝓮.


با هل دادن درِ خروجی رستوران، نسیم خنک شبانه به صورتش خورد و چند تار از موهایش را به عقب راند.

میا نفس عمیقی کشید و نگاهش را در خیابان چرخاند.


مرد مسن کنار دیوار ایستاده بود و بی‌حوصله سیگار می‌کشید. نور چراغ خیابان روی چهره‌ی چروکیده و لبخند آزاردهنده‌اش افتاده بود.

میا زیر لب لعنتی گفت و با اکراه به سمتش رفت.

_ آقای چو...

مرد با دیدنش پوزخند کجی زد و دود سیگارش را آرام بیرون داد:

_ اومدی؟ بیا نزدیک‌تر، میا.

دختر با تردید چند قدم جلو رفت و روبه‌رویش ایستاد.

نگاهش روی سیگار نیم‌سوخته‌ی بین انگشتان مرد ثابت ماند.

مرد پک عمیقی زد و بعد گفت:

_ فکر کنم خوب می‌دونی چرا خواستم ببینمت.

انگشت‌های میا بی‌قرار در هم قفل شدند:

_ هنوز تا آخر هفته وقت دارم.

مرد خنده‌ی کوتاهی کرد.
خنده‌ای که بیشتر اعصابش را خرد میکرد:

_ از اونجایی که آدم خیلی مهربون و خوش‌قلبیم، تصمیم گرفتم یه پیشنهاد عالی بهت بدم.

«باز چی تو سرشه؟»

میا تو دلش گفت و منتظر به مردِ مُسن روبروش نگاه کرد.

مرد سیگارش را بین انگشتانش چرخاند و مستقیم در چشم‌هایش نگاه کرد:

_ باهام ازدواج کن.

میا ناباورانه خندید:

_ متوجه منظورتون نشدم؟


آقای چو پک دیگری به سیگارش زد و بعد از بیرون دادن دود، ته‌سیگار را زیر کفشش خاموش کرد.

سپس قدمی به او نزدیک شد:

_ خیلی واضح گفتم، باهام ازدواج کن.

میا از شدت عصبانیت فکش را روی هم فشار داد.

این مرد پاک خل شده!
یک نزول‌خور کثیف و حقه‌باز که حالا فکر می‌کرد میتونه اونو بخره؟

آقای چو با وقاحت بیشتری ادامه داد:

_ اگه قبول کنی، بدهیت رو فراموش می‌کنم.

میا با ناباوری نگاهش کرد:

_ این حرفا واقعاً از دهن خودتون درمیاد؟

مرد شانه‌ای بالا انداخت:

_ پیشنهاد بدی نیست.

بعد دستش را جلو آورد و خواست موهای میا را کنار بزند.
اما دختر با تندی دستش را پس زد و یک قدم عقب رفت.

چشم‌های مرد برای لحظه‌ای تیره شد:

_ پس پیشنهادمو رد می‌کنی؟

_ معلومه که رد می‌کنم!

ادامه دارد...