دست هایت کوچک بودند

دست هایت کوچک بودند
برای به آغوش کشیدن صبر و سختی،
اما تو چقدر سربلند بیرون آمدی از دردها
و دلتنگی ها! صبر را از چه کسی به ارث برده
بودی، نمی دانم! اما ایمان، همپای تو بزرگ شده بود.