در طلبم خیال تو دوش میان انجمن

در طلبم خیال تو دوش میان انجمن
می نشناخت بنده را می نگریست روبرو
چون بشناخت بنده را بنده کژرونده را
گفت بیا به خانه هی چند روی تو سو به سو