بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
در آیات متعددی، به غرور به معنای فریب تصریح شده است، از جمله :
يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ - ای انسان چه چيز تو را در برابر پروردگار كريمت فریب داده است؟!(6)
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ - همان که تو را آفرید و منظم ساخت.(7)(سوره انفطار آیه 6 و 7)
يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا - شيطان به آنها وعده‌ های دروغين می‌دهد و به آرزوها سرگرم می‌سازد و جز فريب و نيرنگ به آنها وعده نمی‏دهد.(سوره نساء آیه 120)
افتخار، اگر به حق باشد، از شناخت نعمات الهی نشأت می‌گیرد و سبب شکر عقلی، قلبی، زبانی و عملی می‌ گردد و البته آدمی را به حفظ افتخارات و زیاد نمودن آنها وا می‌ دارد. به عنوان مثال: ما افتخار می کنیم که به توفیق الهی، مسلمان، متشیع، بصیر، انقلابی، ولایتمدار و مجاهد هستیم - افتخار می‌کنیم که با اخلاق و با عفّت می‌باشیم - برای ما افتخار است که بتوانیم به دیگران درراه خدا،خدمت کنیم. إن شاء الله.
راه کار غلبه بر غرور : راه غلبه بر فریب خوردن، همان تفکر، تعقل، ژرف‌بینی - بصیرت، می‌باشد که با قرار دادن خود تحت تعلیمات حکیمانۀ الهی در قرآن مجید و توسط اهل عصمت صلوات الله علیهم اجمعین و متخلق شدن به اخلاق الهی حاصل می‌گردد.
ولایت شناسی و دشمن‌شناسی،رفتن به سوی ولایت حق و دوری از دشمنان درونی و بیرونی، یا همان تولا و تبرا که به ویژه در زیارت عاشورا به آن اذعان می‌ نماییم؛ مانع از غلبۀ غرور می‌شوند.
بندگی خالصانه:عُجب و غرور، از وساوس شیطانی می‌باشند و ابلیس لعین به عزّت خداقسم یادکرد که تمامی بندگان را فریب می‌دهد، به غیر از بندگان خالص: قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ - گفت: به عزتت سوگند همه آنها را گمراه خواهم كرد.(82)
إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ - مگر بندگان خالص تو را از ميان آنها.(83)(سوره ص آیه 82 و 83)
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ - یقیناً او بر کسانی که ایمان آورده اند وهمواره بر پروردگارشان توکل می کنند، تسلّطی ندارد. (99)
إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ - تسلّطش فقط بر کسانی است که او را سرپرست و دوست خود گرفته اند و بر کسانی است که به وسیله اغواگری او برای خدا شریک قرار داده اند. (100)(سوره نّحل آیه 99 و 100)
لذا اخلاص در بندگی، مانع از عُجب، غرور فریب ومؤثر واقع شدن وساوس شیاطین جنّ و انس و غلبۀ هواهای نفس حیوانی می‌گردد.
باید بدانیم که کسی نمی‌تواند با هیچ کار یا عبادتی، خودش را رشد دهد، تزکیه کند و به کمال برساند، بلکه باید بخواهد و در مسیر قرار گیرد و دعا کند، تا خدا او را هدایت نماید.(پایان)