روزای اول که عاشق میشوی ،

روزای اول که عاشق میشوی ،
دل گرمی و احساس عجیب متعلق بودن به انسانی از رنگ دوست داشتن خودت داری...
کسی که انگار سال ها منتظرش بودی که نیم دیگرت را پیدا کنی
همان نیمه گم شده ات...
که برایش رویا میدیدی و آرزویش را از خدایت میخواستی...
همانی که دستانش میشود بهترین تکیه گاهت ، دست هایی که حتی عبور از یک خیابان آن را محکم میگیری و با آرامش خاطرت از آن عبور میکنی...
همانی که سنگ صبور دردهایت،تنهایی هایت،دلتنگی هایت میشود...
نیمه دیگرت که با وجود او
روح ات،ایمانت،فکرت،جسمت و زندگی‌ات کامل میشود و جآن تازه ای میگیری...
کاش همه این حس ها ماندگار شوند و بمانند برایمان...
و آنقدر از عشقمان محافظت کنیم که حتی به خودمان هم اجازه ی لطمه زدنش را ندهیم .❤ ️