فقط وقتی بگویید دوستت دارم ، که دوستش داشته باشید.

فقط وقتی بگویید دوستت دارم ، که دوستش داشته باشید.
که بپذیرید باقی زندگیتان را کنارش بگذرانید.
به همه نشانش بدهید. دستش را بگیرید و دنیا را بگردید.
وقتی که تک تک سلول های جسمتان فریاد بزند. که چشمانتان ، لبریز از عشق باشد.
که حاضر باشید جان را فدایش کنید.
فقط وقتی بگویید دوستت دارم که آماده باشید و نه تنها.
که بالغ و متفکر و بزرگ شده باشید. همین دو کلمه ساده، خروارها تعهد و مسئولیت دارد.
فقط وقتی بگویید دوستت دارم که معنایش را بدانید. معنای خودتان و معنای زندگیتان.
و فقط به کسی بگویید دوستت دارم که بودن کنارش، با ارزش تر از تنها بودن باشد.
وگرنه این دوستت دارم، بوی تلخ تنهایی و جدایی میدهد.

تنهایی را ارزان نفروشید. به لبخندی، به نگاهی، به حرفی...