باز آمدم بسویَت ، تا دل ز غـم بـشُـویَم

باز آمدم بسویَت ، تا دل ز غـم بـشُـویَم
این دل گرفته زنگار ، این درد با که گویم

در دامِ غم اسیرم ، این غصه کرده پـیـرَم
کـو یـارِ بـا وفـایی ؟ این درد بـا کـه گـویم

من سینه سوزِ عشقم . نامت به دل نوشتم
از عشق خمیده پُشتم . این درد با که گویم

در آسمانِ چشمَت . یک قطره اشکِ خیسَم
گفتی به چـشـم نیایم . این درد با که گویم

مدهوشِ باده نوشم . افتاده ای خموشم
صد ناله مانده بر لب . این درد با که گویم

مستم اگر به مستی . از من بگیر تو دستی
افـتاده از دو پـایـم . ایـن درد بـا کـه گـویـم

من تشنهء نگاهَت . مشتاقِ رویِ ماهت
گم گشته ام به راهت . این درد با که گویم

من می رسَم به پایان . با این دو چشمِ گریان
می میرم از فراغت . ایـن درد بـا که گـویـم

سوزم ز سازَت ای دل . بر من مبند محمل
درمانده ام بَر این گـِل . این درد با که گویم