بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

{قرآن}می گوید که ما پیامبران را فرستادیم "و انزلنا معهم کتاب و الحکمه". ما با آن ها کتاب و حکمت فرستادیم "و انزلنا الحدید" ما با آن ها آهن فرستادیم. "فیه باس شدید و منافع للناس". قدرت فراوان دارد و منافعی هم برای مردم دارد. قوانین الهی این ویژگی را دارند.

دزدی بکند دست هایش را قطع می کنند. قتل بکند قصاصش می کنند. اما بسیاری از منافع را دارد. برای چه کسی؟ برای همان مظلوم. برای همان کسی که مقتول است. برای آن خانواده ی مقتول. برای کسی که دزد به او زده است. خب این ها منافعی دارد. عجب! یعنی یک جریانی است دو بعدی. خدمت شما عرض کنم گفت این تکه آهن هایتان را بیاورید که بین "صدفین" را با آن دوباره پر بکنم. "صدف" در عربی را برخی کناره های کوه گرفته اند. کلا صدف یعنی دو چیزی که از هم دور باید نگه داشته می شده اند. دور بوده اند از هم. مثلا ما می گوییم تصادف. برای چه؟ برای اینکه دو تا چیزی که اصلا نباید به هم بخورند حالا به هم خورده اند. یعنی اعراض شدید بین دو چیز را می گویند این دو تا با هم صدف دارند. خب پس تصادف می شود برخورد این ها. دو تا چیزی که خیلی از هم دور نگه داشته شده اند را دوباره پر کرد با تکه های آهن و مس. حالا مس را هم می گوید باید ذوب کنم بریزم بین آن. این خیلی جالب شد. آن دو تا چیزی که خیلی از هم دور نگه داشته شده اند چه به ذهن انسان می آید؟ چه بسا قرآن و عترت. این جا دوباره به هم می رسند. با چه؟ با تکه های آهن. قرآن و مس. مس فلز کیست؟ بله. دومین حکومت ولی معصوم قدرتمند. اولین قدرتمند شد حضرت داوود و دومی حضرت سلیمان. خود قرآن می گوید مس در دستان سلیمان است.

خب این خیلی جالب است. در دستان حضرت سلیمان مس است. می گوید ما بر او چشمه های مس را جاری کردیم و جالب است می دانید که قدرت حضرت سلیمان در قضاوت از حضرت داوود هم بالاتر بوده است و قرآن اشاره می کند به ماجرای آن دو نفری که مشکلی برایشان پیش می آید. حضرت داوود یک حکمی می دهد اما حکم حضرت سلیمان بسیار بسیار بهتر است. خب این تکه های آهن را می آورد. این تکه های آهن هم بحث دارد. آدم یاد حدیثی از امام کاظم(ع) می افتد. می فرماید که: از نسل من مردی به قدرت می رسد به نام روح الله. مردمی دورش جمع می شوند. این ها چه جوری هستند؟ "کزبر الحدید". مانند تکه های آهن هستند. این ها جمع می شوند. "فاعینونی بقوه". این قوه هم جریان دارد. این قوه شما شنیده اید یاران حضرت بر روی پرچمشان کلمه قوه دارند. این ها چه کسی هستند؟ خب کسانی که اهل روایت هستند می دانند دیگر. مشخص است. افتخار می کنیم ما. حالا بحثی است البته. این ردمی را که می زند دیگر آن شیاطین چه جنی و چه انسی شیطان را عام داریم می بینیم، چه جنی چه انسی دیگر نمی توانند بر آن تسلط پیدا کنند. "فما استطاعوا". نه خودشان و نه با کمک گرفتن از کس دیگری حتی نمی توانند این را سوراخ کنند. تا کی؟ تا روز "فاذا جاء وعد ربی جعله دکاء". تا روز قیامت این ردم باید بماند. این ویژگی اش است. بله خب سد کوروش را به ما نشان بدهید روی زمین. کجاست این سد؟ قرآن می گوید تا روز قیامت باید بماند. این ها جمع می شوند روز قیامت که می شود موج می زنند توی هم. بله. روز قیامت روز حشر است. همه را خدا می آورد و از آن ها حساب پس می کشد. تمام مواردی که عرض کردیم قرآنی و حدیثی بود که بخش عمده ای از آن از کتابی است به نام "ذوالقرنین" نوشته آقای عبدالله مستحسن. حدیث هم در مورد بحث ذوالقرنین زیاد داریم در روایات. حدیث زیاد داریم که به امیرالمونین اشاره شده است. به ائمه اشاره شده است و خصوصا امام زمان را که حدیثش را خدمت شما عزیزان عرض کردم. فردی که صاحب دو امت است. قدرتی فراوان دارد که پیامبران هم ندارند. می آید فقط مردمی که گوششان از همه چیز پر است و همه جور شنیده اند، فاشیسم، مارکسیسم، لیبرالیسم، کمونیسم همه این اسم ها را شنیده اند و فقط منتظر یک حرف هستند. منتظر یک وعده الهی هستند. او را هم می شناسند و تا می آید میگوییند فقط تو می توانی کار ما را راه بیندازی و در زمانی که پول حرف اول را می زند و همه چیز پولی است و همه چیز مالی است اما حکومت او بر مبنای پول و اقتصاد به این شکل رانت خواری ها نیست. او خود آدم ها را می خواهد. توان خود آدم ها را می خواهد. همت خود آدم ها را می خواهد. تا همت خودشان نباشد، مطلقا آن سد و آن ردم و هر چه که می خواهید اسمش را بگذارید زده نخواهد شد و از دست این "مفسدون فی الارض" رهایی پیدا نخواهند کرد. اما بعد از ان سدی می زند که تا خود روز قیامت دیگر فسادی روی زمین نمی بینید. خود قرآن دارد می گوید. فلذا عرض بنده این است. عزیزان نگاهمان به قرآن جوری باشد که عمیق بشویم. با استناد و استفاده از احادیث، روایات و تفاسیر دیگر. اینجور