ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﻫﻢ ﻓﺮﮐﺎﻧﺲ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ...

ﺁﺩﻣﻬﺎﯼ ﻫﻢ ﻓﺮﮐﺎﻧﺲ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ...
ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ... ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺍﻓﻖﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭ ﻭ
ﻧﺰﺩﯾﮏ...
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﯾﮏ ﺭﻭﺯﯼ ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪ...
ﺁﻧﻮﻗﺖ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﻫﻤﺪﻡ،
ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﺩﻭﺳﺖ،
ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﺭﻓﯿﻖ...
ﺍﺻﻼ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﻫﻢ ﺷﮑﻞ...
ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺁﺭﺍﻣﺶ ...
ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ،
ﮐﻼﻣﺸﺎﻥ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﺪ ﺭﻭﯼ ﻃﺎﻗﭽﻪ ﺩﻟﺘﺎﻥ...
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﻟﺘﻨﮕﺸﺎﻥ ﻣﯿﺸﻮﯼ...
ﻫﯽ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻣﯽ
ﺳﺎﺯﻧﺪ...
ﻭ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﻀﻮﺭ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺴﺖ