:

:
در ازدحامِ فاجعه گم‌شد شجاعتم
دیگر برای درد نمانده‌ست طاقتم

تنهایم و غرور مرا زندگی گرفت
این کوله‌بارِ تلخ، شکسته‌ست قامتم

گفتند عشق، قسمتِ تو نیست تا ابد؛
آن‌ها نمک زدند به روی جراحتم

من مثلِ حسِّ شالی‌ام و خشمِ داس‌ها
وقتِ درو عجیب گرفته شهامتم

دلتنگم و شبیه غزل‌هام بی‌قرار
با این غزل_ عزیز!_ رسیده نهایتم

امشب بیا و رفتن من را نگاه کن
با مُردنِ ستاره ببینی شباهتم