بانو...

بانو...

کاش تو با هیچکس فرق نمیکردی برایم

کاش دوست داشتنت آسانتر از این حرف ها بود...

کاش میتوانستم تو را بردارم و
بگذارم یک جای خیلی دور
کاش راضی میشدم به هر از گاهی دیدنت.
شاید اینگونه میشد با نبودنت
با دیگری بودنت
با حرف های نیش دارت
با دو نقطه ستاره هایت برای دیگری
با دل تنگی هایت
با خستگی ات راحتتر کنار بیایم
آنوقت دیگر روی عکست کلیک نمیکردم و
منتظر بیرون آمدنت از این صفحه کوچک نمیشدم
دیگر روی عکست کلیک نمیکردم و
زیر لب از موهایت تعریف نمیکردم
از خنده هایت ناراحت نمیشدم
لعنتیِ شعرهای من...
دوس داشتنِ تو از هیچ قاعده ای تبعیت نمیکند