نمے دانم چرا وقتی،

نمے دانم چرا وقتی،
دلم درگیر یاد توست،
هوا دلگیر و بارانیست...

صدای رعد هم جاریست...
نه رویایے ، نه ڪابوسے ،
هر آنچه هست بیداریست...

نمڪدان مے شود ابر و...
نمڪها روے زخم دل ...
و این آغاز یک موضوع تڪراریست...!

هنرها دارد این باران،

از آن لحظه ڪه مے بارد،
تبم در گریه مے سوزد...
تحمل ڪینه مے توزد...

و تن هم طبق معمول همیشه
پیله ے افسوس مے دوزد...
دلم دلتنگ یاد توست........