عکسها همیشه راستش را نمیگویند،...

عکسها همیشه راستش را نمیگویند،...
عکسها هیچوقت نمیگویند :
آن صاحب لبخند صبح بیدار شده است و نشسته است لبه تخت..
خیره شده است به جائی در میانِ مرز باریک خیال و واقعیت... همانجائی که رنجهایش را داخل کمد ذهن آشفته زمین مخفی میکند... عکسها هیچوقت نخواهند گفت،در پس آن چهره های زیبا ...
چه غمها و غصه هائی توی تختخوابِ خاطرات رخ نداده خوابیده اس.
عکسها یک لحظه را منجمد میکنند و تو را فریب میدهند..
که یادت برود آدمی در این سیاره رنج تنهاست ...
هرچند فریب خوبی ست!