آن کس دل ما ز یادش ویران شد

آن کس دل ما ز یادش ویران شد
ور به عطر خوشش قلب ما لرزان شد
گذر کرد ز هر کوی آنجا آباد شد
به غمزه و نازش ، کوخ ما سامان شد
هر که کز یاد او چیزی ندارد بر یاد
گره کارش کورتر شد و نالان شد
وی برفت و دریغا ز نگاهی بر ما
رفت و سالار مردم پاکدامان شد
شعر من از وصف او عاجز ماند
کار ما غبطه به حال یاران شد...
شعر از خودم....