به نام او که ابر آسمانش
به نامِ او که اَبرِ آسمانش *
بُوَد , سقّایِ دوست و دشمنانش *
***********************
از آنجا که من عاشقِ باران وآهنگ دلنشینش هستم و هم اکنون در
شهرک جم ازاستان دلاورخیز بوشهرم
شاهد باران زیبایش:
++++++++++
*** طنینِ رحمت ***
دلا آهنگِ باران دلنشینه -
طنین از رحمتِ حیّ مبینه-
بُوَد هر قطره اش , برتر زِ گوهر*
بسی زیبا و هم شور آفرینه *
به هنگامِ عروج و لطفِ خورشید-
جنینی لاغر و زار و حزینه -
اگر چه اوج میگیرد ز دریا*
ولی محکوم , به ملکِ اوّلینه *
گهی جنجالی و پر طمطراقه-
گهی آرام و نرم و نازنینه-
گهی سیل وخرابی , دررکابش*
که با رنج و مصیبت همنشینه *
هرآنگه بیشتر دارد صعودی-
سقوطش هم به نسبت بیشترینه-
طنینِ مَقدَم و آن رعد و برقش * به جان و دل بسی رُعب آفرینه *
تراب تشنه , چون سیراب گردد -
تو گویی گلشنِ خلدِ برینه -
ببارد بی ریا , بردوست ودشمن *
مرامِ خالقِ ما , اینچنینه *
کند بردوستان خود مروّت-
که با دشمن , مدارا بهترینه-
دلا با اینهمه اوصاف وتعریف ×
یقین نُت های باران , بی قرینه×
پیامی دارد او از بهرِ انسان*
که ای اشرف , ببین تقدیر اینه *
بُوَد جنسِ تو , از این تلّ خاکی-
به سوی ِ قعرِ آن هم رهگزینه-
مَه و خورشید و اَبر و باد و باران*
همه در دست ربّ العالمینه *
کسی جز او , نباشد لایقِ حمد-
که او در دو سرا , لایقترینه-
ندارد شِبه و همتایی به دنیا*
همانا و اوّلین و آخرینه*
هدایت را , از او باید تمنّا -
که او (فیهِ هدآ للمتّقینه ) -
تفحّص کن تو درآیاتِ قرآن*
در آیاتی که نغز و دلنشینه*
سراسر , پند و اندرز و نصیحت-
خوشا عقلی , که در آن خوشه چینه-
عظیما : بنده ی دلخواهِ او باش *
که حاکم برسماوات و زمینه*
طلب کن مغفرت , ازدرگهِ او-
که سلطانِ قیامِ یومِ دینه-
***********************
شاعر= عبدالعظیم عربی از سربندر =
بندر ماهشهر
بُوَد , سقّایِ دوست و دشمنانش *
***********************
از آنجا که من عاشقِ باران وآهنگ دلنشینش هستم و هم اکنون در
شهرک جم ازاستان دلاورخیز بوشهرم
شاهد باران زیبایش:
++++++++++
*** طنینِ رحمت ***
دلا آهنگِ باران دلنشینه -
طنین از رحمتِ حیّ مبینه-
بُوَد هر قطره اش , برتر زِ گوهر*
بسی زیبا و هم شور آفرینه *
به هنگامِ عروج و لطفِ خورشید-
جنینی لاغر و زار و حزینه -
اگر چه اوج میگیرد ز دریا*
ولی محکوم , به ملکِ اوّلینه *
گهی جنجالی و پر طمطراقه-
گهی آرام و نرم و نازنینه-
گهی سیل وخرابی , دررکابش*
که با رنج و مصیبت همنشینه *
هرآنگه بیشتر دارد صعودی-
سقوطش هم به نسبت بیشترینه-
طنینِ مَقدَم و آن رعد و برقش * به جان و دل بسی رُعب آفرینه *
تراب تشنه , چون سیراب گردد -
تو گویی گلشنِ خلدِ برینه -
ببارد بی ریا , بردوست ودشمن *
مرامِ خالقِ ما , اینچنینه *
کند بردوستان خود مروّت-
که با دشمن , مدارا بهترینه-
دلا با اینهمه اوصاف وتعریف ×
یقین نُت های باران , بی قرینه×
پیامی دارد او از بهرِ انسان*
که ای اشرف , ببین تقدیر اینه *
بُوَد جنسِ تو , از این تلّ خاکی-
به سوی ِ قعرِ آن هم رهگزینه-
مَه و خورشید و اَبر و باد و باران*
همه در دست ربّ العالمینه *
کسی جز او , نباشد لایقِ حمد-
که او در دو سرا , لایقترینه-
ندارد شِبه و همتایی به دنیا*
همانا و اوّلین و آخرینه*
هدایت را , از او باید تمنّا -
که او (فیهِ هدآ للمتّقینه ) -
تفحّص کن تو درآیاتِ قرآن*
در آیاتی که نغز و دلنشینه*
سراسر , پند و اندرز و نصیحت-
خوشا عقلی , که در آن خوشه چینه-
عظیما : بنده ی دلخواهِ او باش *
که حاکم برسماوات و زمینه*
طلب کن مغفرت , ازدرگهِ او-
که سلطانِ قیامِ یومِ دینه-
***********************
شاعر= عبدالعظیم عربی از سربندر =
بندر ماهشهر
- ۲.۷k
- ۱۹ شهریور ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط