ﺑــﺎ ﺧﯿﻠـﯽ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢﺑـﺎﺷـﯿـﻢ، ﺧﻮﺩﻣﻮﻥﻧـﺨـﻮﺍﺳـﺘـﯿـﻢ ...

ﺑــﺎ ﺧﯿﻠـﯽ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢﺑـﺎﺷـﯿـﻢ، ﺧﻮﺩﻣﻮﻥﻧـﺨـﻮﺍﺳـﺘـﯿـﻢ ... ﻭﻟﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﺖ !
ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩﯾﻢ ...
ﺧـﻮﺩﺷـﻮﻥ ﺑﻬﻤﻮﻥ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩﺩﺍﺩﻥ، ﻗــﺒﻮﻝﻧــﮑــﺮﺩﯾــﻢ، ﮔﻔﺘﻦ ﻣﺎ ﺁﻭﯾﺰﻭﻧﺸﻮﻥﺑﻮﺩﯾﻢ، ﺑﺎﺯﻡ ﻫــﯿـﭽـﯽ ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ ...
ﺧــﯿـﻠﯽ ﮐﺎﺭﺍ ﺭﻭ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻭﻧﮑﺮﺩﯾﻢ،ﮔـﻔـﺘـﻦ ﺑـﻠـﺪﻧـﺒـﻮﺩﯼ ﮔــﻔـﺘـﯿـﻢﺑـﺎﺷـﻪ ...
ﺧـﺮﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺑــﻮﺩﮐــﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﯾﻢ ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﯾﻢ،ﮔﻔﺘﻦ ﻋﺮﺿﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ...
ﮐــﺴﯽ ﺗــﻮ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﻮﻥﻧـﺒـﻮﺩ، ﮔـﻔـﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎﺩﺍﺭﻩ ...
ﺳـﮑـﻮﺗــــــــ ﮐﺮﺩﯾﻢ !
ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﺑـﻬﻤﻮﻥ ﺗﯿﮑﻪﺍﻧـﺪﺍﺧـﺘـﻦ ﺟﻮﺍﺑﺸﻮﻧﻮﻧــﺪﺍﺩﯾﻢ، ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﺯﺑﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻩ ...
ﺟﻠﻮﯼ ﮐﺴﯽ ﺩﻭﻻ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﺸﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺑﺪﺑﮕﯿﻢ، ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻐﺮﻭﺭﻩ ...
ﺣﺮﻓﺎﺷــﻮﻥﻧـﯿـﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣـﺎﺭ ﺍﻓﻌﯽ، ﺑﻪﺭﻭﻣﻮﻥ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﯾﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺷﻮﺧﯿﻪ ...
ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻣﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻭﺍﺯ ﻧﻔﻬﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﻭ ﻣﺎ ﻣﯿﺪﻭﻧﯿﻢ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺣﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﺑﺰﺍﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭﮐﻨــــــــــــــــــــﻢ :
ﻫﺮﮐﺴـــــــــــــــﯽ ﺩﺭﺣﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﻣــــــــــــــــــﺎﻧﯿــــــــــــــــــــــﺴﺖ