می روم تا در میخانه کمی مست کنم .

می روم تا در میخانه کمی مست کنم .

جرعه بالا بزنم آنچه نبایست کنم .

بی خیال همه کس باشم و دریا باشم .

دائم الخمر ترین آدم دنیا باشم .

آنقدر مست که اندوه جهانم برود .

استکان روی لبم باشد و جانم برود .

ساقیا در بدنم نیست توان جام بده.

گور بابای غم هر دو جهان جام بده .

برود هر که دلش خواست شکایت بکند .

شهر باید به من الکلی عادت بکند...