بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
پاسخ بیشتر اینگونه پرسشها را می توانید در وجود خودتان بیابید! آیا سخن شما، ذات شماست یا مخلوق و ساختۀ شماست؟! ممکن است سخن خود را به زبان آورید - ممکن است بنویسید - ممکن است با یک نگاه، به دیگری برسانید - ممکن است به زبان نگویید، اما در حالت یا عمل نشان دهید - ممکن است با خلق یک اثر صنعتی یا هنری، خود را به دیگران معرفی نمایید که صنعتگر یا هنرمند میباشید؛ لذا سخن شما، به هر شکلی که بیان گردد، تجلی و اثر شماست، نه خود شما!
بنابراین، هر چیزی به غیر از ذات مقدس خداوند سبحان، مخلوق اوست. حتی اسمهای خداوند سبحان، چه در لفظ و معنا و چه در ظهور آنها در عالَم خلقت، همه مخلوقات خداوند سبحان میباشند؛ چنان که حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: اِسْمُ اَللَّهِ غَيْرُ اَللَّهِ وَ كُلُّ شَيْءٍ وَقَعَ عَلَيْهِ اِسْمُ شَيْءٍ فَهُوَ مَخْلُوقٌ مَا خَلاَ اَللَّهَ ... - نام خدا غير خدا است و هر چيزى كه نام چيز بر آن واقع شود مخلوق است مگر خدا ...(التوحيد، ج 1، ص 142)
همین معنا را نیز میتوانید در خودتان بیابید. شما اسمهای متفاوتی دارید مانند: علی یا فاطمه، فرزند، پدر یا مادر، همسر، دانشآموز یا دانشجو - معلم یا استاد و دهها اسم دیگر که هر کدام به جهتی مُعرّف شماست وبا همین اسمها خود را معرفی میکنید، یاد میشوید و شما را صدا میکنند؛ اما هیچ کدام عین ذات شما نمی باشند، بلکه این اسمها، نشانههای شما میباشند.
در مورد حق تعالی نیز همینگونه است. حیات، علم و قدرت، عین ذات باریتعالی میباشند، اما اسمهای حیّ، علیم و قادر و مفاهیم آنها، چه به لفظ گفته شود و چه در عالَم خلقت تجلی یابد، همه مخلوق میباشند.
قرآن مجید و سایر کتابهای آسمانی، همه تجلی علم خداوند میباشند که علم او،عین ذات اوست،اما تجلیات، همه مخلوقند، لذا آن چه که به شکل کلام و مفهومش نازل شده، همه مخلوق میباشند، لذا به آن نزول گفته میشود.
مصداق همین معنا نیز در وجود خودتان هست و قابل شناخت و درک میباشد. به عنوان مثال: آنگاه که کسی را دوست دارید، این گرایش قلب شماست، اما آنگاه که این دوست داشتن را در عمل افعال ظاهر می سازید که به آن مودّت گفته می شود، دوست داشتن قلبی را نزول میدهید و در فعل شما که ساختۀ شماست، تجلی میدهید؛ یا هنگامی که آن را به زبان میآورد و به طرف مقابل میگویید، دوست داشتن، از قلب شما به مغز نازل میشود- سپس به کلمات و مفاهیم نزول می یابد - سپس به تارهای صوتی،دهان و زبان نزول مییابید و بالاخره در قالب صدا، الفاظ و کلمات صادر می شود.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
پاسخ بیشتر اینگونه پرسشها را می توانید در وجود خودتان بیابید! آیا سخن شما، ذات شماست یا مخلوق و ساختۀ شماست؟! ممکن است سخن خود را به زبان آورید - ممکن است بنویسید - ممکن است با یک نگاه، به دیگری برسانید - ممکن است به زبان نگویید، اما در حالت یا عمل نشان دهید - ممکن است با خلق یک اثر صنعتی یا هنری، خود را به دیگران معرفی نمایید که صنعتگر یا هنرمند میباشید؛ لذا سخن شما، به هر شکلی که بیان گردد، تجلی و اثر شماست، نه خود شما!
بنابراین، هر چیزی به غیر از ذات مقدس خداوند سبحان، مخلوق اوست. حتی اسمهای خداوند سبحان، چه در لفظ و معنا و چه در ظهور آنها در عالَم خلقت، همه مخلوقات خداوند سبحان میباشند؛ چنان که حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: اِسْمُ اَللَّهِ غَيْرُ اَللَّهِ وَ كُلُّ شَيْءٍ وَقَعَ عَلَيْهِ اِسْمُ شَيْءٍ فَهُوَ مَخْلُوقٌ مَا خَلاَ اَللَّهَ ... - نام خدا غير خدا است و هر چيزى كه نام چيز بر آن واقع شود مخلوق است مگر خدا ...(التوحيد، ج 1، ص 142)
همین معنا را نیز میتوانید در خودتان بیابید. شما اسمهای متفاوتی دارید مانند: علی یا فاطمه، فرزند، پدر یا مادر، همسر، دانشآموز یا دانشجو - معلم یا استاد و دهها اسم دیگر که هر کدام به جهتی مُعرّف شماست وبا همین اسمها خود را معرفی میکنید، یاد میشوید و شما را صدا میکنند؛ اما هیچ کدام عین ذات شما نمی باشند، بلکه این اسمها، نشانههای شما میباشند.
در مورد حق تعالی نیز همینگونه است. حیات، علم و قدرت، عین ذات باریتعالی میباشند، اما اسمهای حیّ، علیم و قادر و مفاهیم آنها، چه به لفظ گفته شود و چه در عالَم خلقت تجلی یابد، همه مخلوق میباشند.
قرآن مجید و سایر کتابهای آسمانی، همه تجلی علم خداوند میباشند که علم او،عین ذات اوست،اما تجلیات، همه مخلوقند، لذا آن چه که به شکل کلام و مفهومش نازل شده، همه مخلوق میباشند، لذا به آن نزول گفته میشود.
مصداق همین معنا نیز در وجود خودتان هست و قابل شناخت و درک میباشد. به عنوان مثال: آنگاه که کسی را دوست دارید، این گرایش قلب شماست، اما آنگاه که این دوست داشتن را در عمل افعال ظاهر می سازید که به آن مودّت گفته می شود، دوست داشتن قلبی را نزول میدهید و در فعل شما که ساختۀ شماست، تجلی میدهید؛ یا هنگامی که آن را به زبان میآورد و به طرف مقابل میگویید، دوست داشتن، از قلب شما به مغز نازل میشود- سپس به کلمات و مفاهیم نزول می یابد - سپس به تارهای صوتی،دهان و زبان نزول مییابید و بالاخره در قالب صدا، الفاظ و کلمات صادر می شود.(ادامه دارد...)
- ۶۳
- ۲۰ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط