انسان ناآگاه از خویش، یک گداست.

انسان ناآگاه از خویش، یک گداست.
انسان آگاه از خویش بزرگترین پادشاه است،
زیرا آنگاه که تو از خویش آگاه شوی، همه پادشاهی خداوند از آن تو می شود.
این پادشاهی از قبل به تو ارزانی شده اما تو در خوابی.
درون توست اما تو به آن
نمی نگری.
چشمانت را به بیرون دوخته ای.