تا نفس هست کنارت هستم

تا نفس هست کنارت هستم
محمدم.
دلیل بودنم
عزیزترینم.
بود و نبودم
فقط خدا میدونه که چقدر دوستت دارم.
الهی من فدات بشم.
فقط خدا میدونه که چقدر دلتنگتم
نمیدونم قبل از اینکه بیای تو زندگیم چطوری میگذشت. نمیدونم چی بودم و چطوری بودم.
خاطرم نیست که چطور شبم صبح میشد و صبحم شب.
اما میدونم که از وقتی پا تو زندگیم گذاشتی زندگیم شروع شد. من متولد شدم. من معنای بودن را حس کردم. با تو همه چی قشنگتر شد. حتی اسمم.
اومدی. ذره ذره تو وجودم رسوخ کردی. قلبمو تسخیر کردی. بند بند وجودمو مالک شدی.
تا حالا رو این صفحه از دوست داشتن ننوشته بودم. اما امشب عجیب دلتنگ این تصویرم. امشب عجیب آرزوی نفس کشیدن عکست را دارم.
نمیدونم چقدر. نمیدونم تا چه حد و اندازه. زبونم قاصره که بخوام واست شمارش بیارم. اما بدون به اندازه تک تک نفس هایی که کشیدم عشقت عمیقتر شد . بدون نفس هایی کشیدم واسه به تو رسیدن بود.

محمدم . عزیزترین کسم. زندگیه من . امشب این عکسو گذاشتم تا تو را به رخ آسمون بکشم که به ماهش ننازه.

ماه من
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست.

محمدم دلیل بودنمی.
همسره عزیزم. خیلی دوست دارم. و تا ابد وفادارتم.

2/مهرماه /یک هزار و سیصد و نود و پنج.
ساعت : 2:39 بامداد.



از دیار تنهایے.