سردار سرشکسته ی درخون شناورم

سردار سرشکسته ی درخون شناورم

بعد از تو وای بردل من... وای بر حرم


حالا، پس از گذشتن چندین و چند سال

باور نداشتم که بخوانی برادرم


با این نگاه زخم مکن التماس من

باشد برای خیمه تنت را نمی برم


تا جابجا نگشته، سرت را تکان مده

باید که تیر را ز نگاهت درآورم


تاکه صدای تو به در خیمه ها رسید

آنجا شکست پشت من و پشت خواهرم


دیگر رباب طفل خودش را تکان نداد

خشکید ابر گریه چشمان اصغرم


طفلی دوید بین خیام و به گریه گفت

وای از عدو... وای عمو... وای معجرم


حالا که راحت است خیالاتشان ببین

دشمن رسیده تا بغل گوش دخترم