هوای فاصله ها را برایت نفس میکشم

هوای فاصله ها را برایت نفس میکشم
بغض های نانوشته را میبارم...
هوای فاصله ها سوز دارد
و اشکهای دلتنگی پر سوز میبارند...
برایت یک سبد،دلتنگی میبافم
از باور نازک تنهایی ام
و فردا با یک بغل باران
روانه ی کوچه باغ دلت خواهد شد
من تو را در هوای فاصله ها نیز
بر برگهای نازک دل
خواهم نوشت...
بگذار باران که ببارد
حال دلم را خواهی یافت...