بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
نمی‌خوابد - پیر و بیمار نمی‌شود و هرگز نمی‌ میرد.
ج) - به جسم هر موجود زنده‌ای، روحی دمیده شده است، مانند روح حیات، روح حرکت و روح وجودی انسان، که از جانب خداوند سبحان و از عالَم اَمر است، نه از عالَم خلق که از چیزی به وجود آمده باشد، بلکه به امر خدا پدید می‌آید؛چنان که فرمود: وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا - و در باره روح از تو مى‌‏پرسند بگو روح از سنخ فرمان پروردگار من است و به شما از دانش جز اندكى داده نشده است.(سوره اسراء آیه 85)
د) -تمامی مخلوقات حتی جامدات، ازعلم و شعور برخوردارند، چنان که فرمود هر چه در زمین و آسمان‌ها هست، خداوند متعال را تسبیح می‌ نماید، اما موجودات زنده، از جمله انسان‌ ها وجنیّان، ازنوعی قوای مُدرکۀ عالی‌تری برخوردارند که مربوط به روح آنهاست.
اگر سنگی را بر سنگی بکوبید، هر چند هر دو خُرد شوند، احساس درد نمی‌کنند، اما اگر همان سنگ را بر انسان یا حیوان بزنند، احساس درد می‌ کند، چرا که به این موجودات، قوای درک و احساس داده شده است.
بدن انسان، یا حیوان، یا جنّ، چیزی را فهم نمی‌کند - چیزی را دوست نمی‌دارد و از چیزی بدش نمی‌آید - لذت و درد ندارد، بلکه فقط فعل و انفعال دارد - دلش برای کسی تنگ نمی‌شود - رحم و مروّت یا شقاوت ندارد؛ بلکه این حالات و ادراکات برای روح است، هر چند که بدن وسیله و ابزاری برای روح می‌باشد.
این روح انسان است که سخن می‌ گوید، به وسیله زبان - می‌ شنود، به وسیله گوش - می‌بیند به وسیلۀ چشم - راه می‌رود، به وسیله پاها - و کار انجام می‌دهد، به وسیله دست‌ها و پنجه‌ها؛ اما بدن که قصد، نیّت، هدف، آرزو، لذت و درد ندارد، چنان که جسد در قبر می‌پوسد.
لذات وبهجت‌های بهشتی،یا دردها و الم‌های جهنمی نیز توسط قوای مُدرکۀ روح درک می‌شوند، اگر چه آنجا نیز بدن اخروی، وسیلۀ و ابزار روح است. لذا در بهشت خدا، هم بهجت روحی وجود دارد وهم لذاتی برای بدن اخروی که سبب بهجت روح می‌شوند -و در جهنم نیز هم عذاب‌های روحی که شدیدتر است، وجود دارد، مانند آتش فراق، آتش غبن و پیشمانی و حسرت، و هم عذاب برای بدن اخروی وجود دارد که سبب تألم و رنج بیشتر روح می‌ گردد.(ادامه دارد...)