بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
د/2)- خداوند متعال در مورد اسماء یا نشانههایش خویش میفرماید: وَلِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذينَ يُلْحِدُونَ في أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ - و براى خدا، نامهاى نيك است خدا را به آن نامها بخوانيد! و كسانى را كه در اسماء خدا تحريف مىكنند، رها سازيد! آنها به زودى جزاى اعمالى را كه انجام مىدادند، مىبينند!(سوره اعراف آیه 180)
و امام صادق علیهالسلام فرمودند: به و الله مائیم آن اسمای حسنای الهی .(اصول کافی – ج1)
و به همین دلیل در زیارت حضرت امیر (ع) میخوانیم: السلام علی اسم الله الرضی - سلام بر اسم رضی خدا.
و نیز میخوانیم السلام علیک یا دین الله القویم و صراطه المستقیم. و ایشان خود میفرمایند: منم مثانی - سوره حمد، منم طه - منم یاسین - یس - منم زلزال - منم آن نوری که خاموش نمی شود و لذا امام صادق (ع) می فرمایند: اگر قرآن آنگونه که خدا خواسته و نازل کرده تلاوت شود و مورد تدبر قرار گیرد، هر آینه ما را با نشانههای ارائه شدهاش خواهید یافت.(تفسیر عیاشی، ج 1، ص 13)
ﻫ ) - حال که دانستیم خداوند را نشانه هایی - اسمهایی است که با آنها شناخته میشود و با آنها خوانده میشود و این نشانهها هر چه کامل تر باشند برترند و اسم اعظم همان نشانه برتر خداوند، یعنی انسان کامل، یعنی وجود مقدس معصومین علیهمالسلام هستند و در قرآن کریم مکرر به اسمهای خدا اشاره و تأکید شده است، به تاریخ بر میگردیم تا ببینیم که مردم جاهل و متعصب و منافق، با خود وجود و مصداق اسم خدا چه کردند که با لفظاش کنند؟ آیا آنان که صاحب اسم، روح اسم، مصداق اسم را تحمل نیاورده و آن چنان امیر المؤمنین (ع) و سایر ائمه را ترور و خاندان آنها را در طول تاریخ قتل عام کردند، به لفظ و واژه اسم احترام میگذاشتند؟! آیا اگر اسم علی علیهالسلام یا دیگر ائمه در قرآن کریم به صورت مستقیم میآمد،مسلماننماهایی که شخص آنها را کنار گذاشته و به نام اسلام کشتند، قرآن را تحریف نمیکردند؟! پس باید که این اسمها در حفاظ مطرح میشد که شد.
و) - قرآن کریم، لفظ و کلام است و به همین جهت کلام الله نام دارد و بدیهی است که لفظ و کلام برای هدایت کافی نیست و قدرت هدایت انسان را ندارد. بلکه روح قرآن که همان انسان کامل - معصوم است هدایتگر است. و سرتاسر قرآن به این معنا تصریح و تأکید مینماید و آیات مربوط به اطاعت از حضرت رسول اکرم (ص) و اولیالامر مؤید آن است. چنان چه میفرماید لطفاً بسیار با تعمق به آیهذیل دقت شود:(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
د/2)- خداوند متعال در مورد اسماء یا نشانههایش خویش میفرماید: وَلِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذينَ يُلْحِدُونَ في أَسْمائِهِ سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ - و براى خدا، نامهاى نيك است خدا را به آن نامها بخوانيد! و كسانى را كه در اسماء خدا تحريف مىكنند، رها سازيد! آنها به زودى جزاى اعمالى را كه انجام مىدادند، مىبينند!(سوره اعراف آیه 180)
و امام صادق علیهالسلام فرمودند: به و الله مائیم آن اسمای حسنای الهی .(اصول کافی – ج1)
و به همین دلیل در زیارت حضرت امیر (ع) میخوانیم: السلام علی اسم الله الرضی - سلام بر اسم رضی خدا.
و نیز میخوانیم السلام علیک یا دین الله القویم و صراطه المستقیم. و ایشان خود میفرمایند: منم مثانی - سوره حمد، منم طه - منم یاسین - یس - منم زلزال - منم آن نوری که خاموش نمی شود و لذا امام صادق (ع) می فرمایند: اگر قرآن آنگونه که خدا خواسته و نازل کرده تلاوت شود و مورد تدبر قرار گیرد، هر آینه ما را با نشانههای ارائه شدهاش خواهید یافت.(تفسیر عیاشی، ج 1، ص 13)
ﻫ ) - حال که دانستیم خداوند را نشانه هایی - اسمهایی است که با آنها شناخته میشود و با آنها خوانده میشود و این نشانهها هر چه کامل تر باشند برترند و اسم اعظم همان نشانه برتر خداوند، یعنی انسان کامل، یعنی وجود مقدس معصومین علیهمالسلام هستند و در قرآن کریم مکرر به اسمهای خدا اشاره و تأکید شده است، به تاریخ بر میگردیم تا ببینیم که مردم جاهل و متعصب و منافق، با خود وجود و مصداق اسم خدا چه کردند که با لفظاش کنند؟ آیا آنان که صاحب اسم، روح اسم، مصداق اسم را تحمل نیاورده و آن چنان امیر المؤمنین (ع) و سایر ائمه را ترور و خاندان آنها را در طول تاریخ قتل عام کردند، به لفظ و واژه اسم احترام میگذاشتند؟! آیا اگر اسم علی علیهالسلام یا دیگر ائمه در قرآن کریم به صورت مستقیم میآمد،مسلماننماهایی که شخص آنها را کنار گذاشته و به نام اسلام کشتند، قرآن را تحریف نمیکردند؟! پس باید که این اسمها در حفاظ مطرح میشد که شد.
و) - قرآن کریم، لفظ و کلام است و به همین جهت کلام الله نام دارد و بدیهی است که لفظ و کلام برای هدایت کافی نیست و قدرت هدایت انسان را ندارد. بلکه روح قرآن که همان انسان کامل - معصوم است هدایتگر است. و سرتاسر قرآن به این معنا تصریح و تأکید مینماید و آیات مربوط به اطاعت از حضرت رسول اکرم (ص) و اولیالامر مؤید آن است. چنان چه میفرماید لطفاً بسیار با تعمق به آیهذیل دقت شود:(ادامه دارد...)
- ۷۵۸
- ۰۹ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط