کولبران، قربانیان خاموش

کولبران، قربانیان خاموش

نوشته محمد دانش

سکوت تلخ مسئولین و رسانه‌ها

تراژدی تلخی است که صبح اول وقت، با خبر کشته شدن یکی از همشهری‌هایت به ضرب گلوله، از خواب بیدار شوی، اما تراژیک تر آن است این رویداد به امری عادی مبدل گردد. تراژدی است که نه در جنگ‌های سوریه و عراق، نه در غزه و دیگر جاهای جنگ‌زده دنیا بلکه در چند کیلومتری محل زندگی‌ات (مریوان)، جوانی نه مسلح نه فردی جانی نه … بلکه تنها کولبری کشته شود و مسئولین شهر و استان در مورد مسائلی به‌مراتب کم‌اهمیت‌تر گرد هم‌آیند. رسانه‌های محلی، استانی و ملی اعم از تلویزیون، رادیو و نشریات، هر موضوع دیگری خارج از مرزهای کشور را پوشش دهند اما دریغ از یک کلمه گفتن در مورد این کشتارها. رسانه‌هایی که از پول و مال ملت تأمین می‌شوند، از بیت‌المال همین کولبرها اداره می‌گردند، دوربین‌هایشان را برای کدامین امر مهم‌تر کنار گذاشته‌اند؟ فرای از موضع مشخص رسانه‌ای، واقعاً برای پوشش چه داستان پشت پرده‌ای این سکوت را اختیار می‌کنند؟ در کدام مکتب رسانه‌ای رساله‌شان را تحویل داده‌اند که اخلاق رسانه ایشان را مردود شده‌اند؟ ارزش‌های خبری را چگونه دسته‌بندی می‌کنند که کشتن انسانی در آن جای نمی‌گیرد؟



#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت