#قرارداد_دوستانه s2p4

#قرارداد_دوستانه s2p4

ویو هانا :

دستم رو روی گونه کوچیک و نرمش کشیدم .

لیلی جوری بغض کرده بود که حس میکردم اگه گریه نکنه خفه میشه .
کوک دقیقا کنار لیلی نشسته بود و به جسم کوچولویی که توی آغوشش بود با لبخند نگاه میکرد ‌.

کوک : واقعا...خیلی شبیه تو شده...فکر نمیکردم.

هانا : موافقم ، واقعا شبیهته (خنده و گریه)

لیلی اروم خندید ، بوسه کوچیکی روی گونه پسر کوچولوش کاشت .

لیلی : جونگ هییی ، واقعا تو انقدر شبیه مامانی...؟؟؟

بلاخره گریه کرد ، بلاخره توی ۸ ماه گذشته اشک ریخت .

همه مون از ورود این کوچولو به این دنیا شوکه بودیم .
ولی همه مون امید داشتیم که جونگ هی کوچولو میتونه حالمون رو از چیزی که هست بهتر کنه .

هانا : امیدوارم مثل اسمش، همیشه درخشان و با شکوه باشه .

جونگ هی آروم توی بغل لیلی سرش رو عقب برد و بغض کرد ، از وقتی وارد بخش شده بود اولین باری بود که گریه میکرد ، با چیزی که من از مامان باباش دیده بودم خیلی برام عجیب بود ، ولی این پسر کوچولو یه جور دیگه ای مظلوم بود .

لیلی : چرا گریه میکنی مامان...

نامجون : شاید گشنشه

کوک : دلش درد نمیکنه ؟؟؟

آروم نگاهی بهشون انداختم و زیر لبی خندیدم .

هانا : شاید فقط میخواد بغل باباش باشه...

کوک یکی از دست هاش رو زیر سرش و دست دیگه ش رو دور پاهای کوچیکش انداخت و جونگ هی رو توی بغلش گرفت .

از اینکه بلافاصله گریه ش آروم شد تعجب نکردم .

کوک خم شد و آروم دم گوشش آهنگی رو زمزمه کرد .


کوک :

Hwangholhaessdeon gieog sog-e


Na hollo chum-eul chwodo biga naelijanh-a


I angaega geodhil ttaejjeum


Jeoj-eun ballo dallyeogal ge


Geuttae nal an-ajwo


Bamhaneul-e hwanhage ulgo issneun geos gat-aseo


Eonjenga achim-i oneun geol armyeonseodo


Byeolcheoleom neoui haneur-e meomulgo sip-eoss-eo

و آروم بوسه ای روی گونه پسر کوچولوش زد .
جونگ هی انقدر کوچیک بود که توی دستای باباش گم میشد .
و اولین بار بود که دیدم کوک داره اشک میریزه .
توی تمام این مدت...برای اولین بار