گفت : کسی دوستم ندارد . می دانی که چه قدر سخت است ، این ک

گفت : کسی دوستم ندارد . می دانی که چه قدر سخت است ، این که کسی دوستت نداشته باشد ؟ تو برای دوست داشتن بود که جهان را ساختی . حتی تو هم بدون دوست داشتن …
خدا هیچ نگفت.
گفت : به پاهایم نگاه کن! ببین چقدر چندش آور است. چشم ها را آزار می دهم.
آدم هایت از من می ترسند. مرا میـکُشند. برای این که زشتم. زشتی جرم من است!
خدا هیچ نگفت.
گفت : این دنیا فقط مال قشنگ هاست. مال گل ها و پروانه ها. مال قاصدک ها. مال من نیست!
خدا گفت : چرا ، مال تو هم هست.
خداگفت : دوست داشتن یک گل ، دوست داشتن یک پروانه یا قاصدک کار چندانی نیست.
اما دوست داشتن یک سوسک ، دوست داشتن "تو" کاری دشوار است.
دوست داشتن، کاریست آموختنی و همه کس رنج آموختن را نمی برد!