تفسیر دیگری که می توان از آیه« و فی السماء رزقکم » دریافت

تفسیر دیگری که می توان از آیه« و فی السماء رزقکم » دریافت این است که روزیِ حقیقی در آسمان است.آنچه در زمین است روزی حیوانیت ماست تا جنبش کنیم و به زندگی ادامه دهیم.اما انسانیت ما نیاز به مائده آسمانی دارد و آن روزیِ آسمانی همان زیبایی و دانایی و نیکویی است که هر سه از آسمان نشأت می‌گیرد. بنابراین شایسته است که آدمیان از طعام آسمانی که حضرت عیسی از خدا به دعا خواست غافل نشوند و در عین سیر کردن خود و فرزندان از نان و شراب پاک،به تغذیه روحانی که یاد خدا و تفکر در اسرار آفرینش و تجلیات خیر و جمال و حقیقت است بپردازند و هر شامگاه پیش از خواب از خود بپرسند که از لذات آسمانی چه بهره ای برده اند، کدام دل را شاد کرده و کدام پرنده شکسته بال را شفا بخشیده اند،کدام موسیقی پاک و اصیل را شنیده اند و کدام شعر لطیف را از شاعری لسان الغیب خوانده اند و چه تلاشی برای فهم عالم چنان که هست کرده اند، به حضور کدام بزرگ رسیده اند و چه هدایتی از او یافته اند؟ زهی شرافت آن سر، که در آن،اینگونه از پرسش ها می گذرد و زهی طراوت آن دل و آن نگاه که باغ و بوستان خلق می کند.