بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت پنجم :
نکات مهمی در بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، که باید بدانیم و به آن توجه داشته باشیم :
اسم، یعنی نشانه و نشانه اگر تعیّن نداشته باشد و پیدا نباشد که دیگر نشانه نیست.
اللّه، اسم جامع است و هر چه هست، در هر مرتبۀ وجودی که باشد؛ تجلی کمال، جمال و جلال و رحمت اللّه جلّ جلاله می‌باشد.
اسم رحمان نیز نشانۀ وجود بخشی اوست که هر چه هست، در هر مرتبۀ وجودی همین را نشان می‌دهد، تا برسد به وجود انسان کامل رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ.
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، در خطبۀ غدیر خم، سوره الفاتحه را از ابتدا تا انتها تلاوت نمودندو فرمودند: به خدا سوگند این سوره دربارۀ من نازل شده و شامل امامان می‌باشد و به آنان اختصاص دارد‌؛ و امام صادق علیه السلام فرمودند: به خدا سوگند که اسماء حسنای الهی ما هستیم؛ لذا در زیارات ایشان را خلیفة الرّحمن و اسم اللّهُ الرّضی - می‌ خوانیم.
انسان نیز به میزان تجلی اسماء اللّه، از جمله اسم رحمان خدا در خودش به کمال می‌رسد؛ چنان که فرمود به پدر و مادر رحمت آورید - مؤمنان در میان خود رحیم می‌باشند.