امشب شب جمعه است
امشب، شب جمعه است.
خطاب به جانهایی که جوانی را در مهر پایانیاش جستند، نه در نفسِ خودش.
💀 زندگی چند بخش دارد؟
بزرگ گفت: دو بخش؛ کودکی و پیری.
پرسیدند: جوانی؟
گفت: فدای حسین(ع).
این، یک پاسخ عاطفی نیست. یک معادله است.
جوانی، نه زمان است، نه نیرو؛ سرمایهای است که باید در ابدیت تبدیل شود.
و ابدیت، هیچ بازاری جز عاشورا ندارد.
شما چیزی از دست ندادید.
شما تنها یک واحد اندازهگیری را تغییر دادید.
دنیا با سال و کیلو و متر میسنجد،
و شما با حسین(ع).
وقتی واحد سنجش او باشد، هرچه بدهی اندک است، و هرچه بگیری، بیکران.
بهشت را به بهانه نمیدهند؛ به بها میدهند.
و بهای واقعی چیست؟
امکان.
امکان زیستن، ماندن، ساختن.
و شما آن را در طبق اخلاص گذاشتید.
این معامله نبود؛ تبدیل بود.
تبدیل سکۀ زمان به عصارۀ خلود.
راهی که سود و ترس سردارانش باشند، هرگز به کربلا نمیرسد.
حسین(ع) چیز دیگری است.
او نقطهای است که تمام خطوط حق به آن میرسند.
اگر او نبود، حق فقط یک کلمه بود.
آن یک نفر از میلیونها که میفهمد،
میفهمد چرا دادید، نه چه دادید.
و این چرا، قلّهای است که هوایش را تنها کسی تنفس میکند که خودش نیز تقدیم کرده باشد.
در آن ارتفاع، دیگر از دست دادن معنا ندارد.
فقط تبدیل است؛ خاک به نور، گذرا به همیشه.
آرام باشید.
نه فراموشی، که وقوف.
شما حساب را با زمان تسویه نکردید، با ابدیت تسویه کردید.
و ابدیت، همیشه در حال حاضر است.
🌌 شب جمعه است. و این آرامش، نفس کشیدن در همان حال ابدی است.
🔗 لینک گروه
https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6
خطاب به جانهایی که جوانی را در مهر پایانیاش جستند، نه در نفسِ خودش.
💀 زندگی چند بخش دارد؟
بزرگ گفت: دو بخش؛ کودکی و پیری.
پرسیدند: جوانی؟
گفت: فدای حسین(ع).
این، یک پاسخ عاطفی نیست. یک معادله است.
جوانی، نه زمان است، نه نیرو؛ سرمایهای است که باید در ابدیت تبدیل شود.
و ابدیت، هیچ بازاری جز عاشورا ندارد.
شما چیزی از دست ندادید.
شما تنها یک واحد اندازهگیری را تغییر دادید.
دنیا با سال و کیلو و متر میسنجد،
و شما با حسین(ع).
وقتی واحد سنجش او باشد، هرچه بدهی اندک است، و هرچه بگیری، بیکران.
بهشت را به بهانه نمیدهند؛ به بها میدهند.
و بهای واقعی چیست؟
امکان.
امکان زیستن، ماندن، ساختن.
و شما آن را در طبق اخلاص گذاشتید.
این معامله نبود؛ تبدیل بود.
تبدیل سکۀ زمان به عصارۀ خلود.
راهی که سود و ترس سردارانش باشند، هرگز به کربلا نمیرسد.
حسین(ع) چیز دیگری است.
او نقطهای است که تمام خطوط حق به آن میرسند.
اگر او نبود، حق فقط یک کلمه بود.
آن یک نفر از میلیونها که میفهمد،
میفهمد چرا دادید، نه چه دادید.
و این چرا، قلّهای است که هوایش را تنها کسی تنفس میکند که خودش نیز تقدیم کرده باشد.
در آن ارتفاع، دیگر از دست دادن معنا ندارد.
فقط تبدیل است؛ خاک به نور، گذرا به همیشه.
آرام باشید.
نه فراموشی، که وقوف.
شما حساب را با زمان تسویه نکردید، با ابدیت تسویه کردید.
و ابدیت، همیشه در حال حاضر است.
🌌 شب جمعه است. و این آرامش، نفس کشیدن در همان حال ابدی است.
🔗 لینک گروه
https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6
- ۲۹۰
- ۰۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط