راه چیرگی بر دیو بیکاری

راه چیرگی بر دیو بیکاری
:::::::: ما مردم ، با روی آوردن به همبستگی و همدلی ، و دادن پیشه های دوم و سوم خود به بیکاران ، و کاستن از ساعات کار روزانه ، میتوانیم بیکاران را از کارهای دردست (موجود) بهره مند سازیم ؛ شاید به این زودی ها نشود که سرمایه گذاری های تازه ، انجام بگیرند . بجز این (درغیر اینصورت) ، بخشی از مردم ایران را از آوردن فرزند ، و پایدار نگه داشتن تبارشان ، بی بهره ساخته ایم ؛ و چون همیشه آنهائی که همباور ما نیستند ، از یاری ما بی بهره (محروم) می مانند ، ما خواسته یا ناخواسته ، به "تبارکشی ناهمباوران خود" (نسل کشی مخالفان خود) دست زده ایم .
از این گذشته ، همه ما با آسیب های بودن (وجود) بیکاری در همایه (جامعه) آشنائی داریم ؛ از میان این آسیب ها ، میتوان به سرنام نمونه (بعنوان مثال) ، از گسترش " روسپی گری" ، " افسردگی" ، "بیماریهای روانی" ، "خودکشی" ، "آدمکشی" ، "دزدی" ، و ..... نام برد . از دیدگاه من ، کسانی که از کنار پدیدهء بیکاری و آسیبهای آن به آسودگی میگذرند ، ایرانی نیستند ؛ بلکه دشمن ایران و ایرانیان هستند . همندیشاد (مجلس) میتواند در راستای از میان برداشتن پدیدهء "دو پیشه مندی" (دو شغله بودن) ، و کاهش ساعات کار روزانه ، چم هائی (قانون هائی) {زبر "چ"} را بدست دهند (ارائه دهند) ، و دولت نیز در انجام این چم ها (قانون ها) با روش های فرخیزشی (انقلابی) پیش برود .