هزار فصل دفتر شعرم به رنگ پاییز است...

هزار فصل دفتر شعرم به رنگ پاییز است...
و سوز باد جدایی در آن غزل ریز است...
هنوز بوی تو دارد هوای شعر و غزل...
خوشا که شعر تو همچون شکوفه نوخیز است...
خوش است خاطرات بهار و خوش است یاد نگار...
ولی نوای شعر خزان چقدر غم انگیز است..
به خاک پاک تو این بخت سپرده دانه ی دل..
دوباره منتظر ها ! جوانه ! برخیز ! است..
اگرچه بخت با تبرش زد هزار ضربه به دل..
هنوز با دل من دشمنی ز کینه لبریز است..
ببار ابر محبت به دل که سوز خزان...
شراره ای زده بر من که شعله اش تیز است...
بهار من بپذیرم به شعر پاییزی..
غزل غزل به فدایت اگرچه ناچیز است...