دوباره شب از راه فرا می رسد و تو از هزار هزار مانع و دیوا

دوباره شب از راه فرا می رسد و تو از هزار هزار مانع و دیواری که دور خود کشیده ام

عبور می کنی و قلعۀ کاغذی ام روی سرم خراب می کنی ...

و هرطور که دلت می خواهد روی دفتر شعرم می تازی ...

و من ... هر عهدی را که با خود بسته بودم، می شکنم و باز هم بی اختیار از تو

می نویسم .........