فردوسی می‌گوید:

فردوسی می‌گوید:

خورشگر بدیشان بزی چند و میشسپردی و صحرا نهادند پیش

کنون کُرد از آن تخمه دارد نژادکه ز آباد ناید به دل برش یاد
فردوسی از زبان کاوه آهنگر هنگام قیامش ضد ضحاک می‌گوید:

بپویید کاین مهتر آهرمنستجهان آفرین را به دل دشمن است

همی رفت پیش اندرون مرد گُردجهانی برو انجمن شد نه خرد

که این حضور کُردها در شاهنامه فردوسی است که در داستان کاوه آهنگر و ضحاک است.