به بوسه های تبر ، زخمهای من کم نیست

به بوسه های تبر ، زخمهای من کم نیست
خرابه های دل خسته ، کم تر از بم نیست

شبیه برگ خزانم که دل سپرده به باد
پر از هوای تو و بی قرارِ شبنم نیست

تو نیستی که بفهمی چقدر دلتنگم
گلایه های من از روزگار ، مبهم نیست

همین دقایق کوتاهِ دیدنت خوب است
نگو که فرصت دیدار ما فراهم نیست

چه مخفیانه برای تو اشک می ریزم
اگر چه شانه ی دیوار آه ، محرم نیست

بیا که زندگی ام درد می کند بی تو
چرا همیشه کسی را که دوست دارم نیست؟