چه کسی می داند

چه کسی می داند

که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟

چه کسی می داند

که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟

پیله ات را بگشا،

تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی!!

"سهراب سپهری"
دیدگاه ها (۴)

زندگی بوم سفیدیست... من و تو نقاش‌های این صفحه‌ایم٬ زندگی ...

زندگی موسیقیِ گنجشک هاست زندگی باغِ تماشایِ خداست... زندگی...

خدایم... من که از کوی تو بیرون نرود پای خیالم... چه برانی...

ندگي با همه وسعت خويش، محفل ساكت غم خوردن نيست! حاصلش تن به...

"چه کسی میداند؟؟؟که تو در پیله ی تنهایی خود،تنهایی!!چه کسی م...

بازآمدم از چشمه ی خواب ،کوزه ی تر در دستم مرغانی می خواندند ...

.لحظه ها عُریانند ....به تنِ لحظه خود جامه اندوه مَپوشان ...

آرزوها پیله هایےدردل هستند که با امیدپروانه اے بال گشودهوبه ...

حتی طبیعت هم بهت یاد میده به اندازه باشی،نور خورشید می‌سوزون...

پیشینهٔ خانوادگی سهراب سپهری برمی گردد به یکی از اصیل‌ترین و...

اعتمادبه‌نفس یه لباس آماده نیست؛یه درختیه که از ریشه‌ی خودبا...

اعتمادبه‌نفس یه لباس آماده نیست؛یه درختیه که از ریشه‌ی خودبا...

گاهی خدا پاسخ بندگی‌ات را فقط به اندازه‌ی آرزوهایت نمی‌دهد؛🌱...

سهراب سپهری

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط