من از تنهائیم شادم

من از تنهائیم شادم
من از بی سایه بودن ها
من از دلواپسی های
همان رویا
که ویران کرده بود
روزی
در و دیوار ِ این
ظلمت سرای ، خاموش دلم را
من از تنهائیم شادم
من از ویرانی
و درماندگی های
خودآگاهم
که از برق دوتا چشمان تو
میسوخت ، بیچاره دلم را

من از تنهائیم شادم
در این ویرانه آبادم
منم تنها ترین رویا
که بی سایه است
در دنیا
من از تنهائیم شادم

#شهزاد