باران که می زند تو نه هستی نه نیستی

باران که می زند تو نه هستی نه نیستی
انگار می شناسمت اما تو کیستی؟
آیا تو آن شبانه ی تلخی که سال هاست
هم بغضِ من سیاهی شب را گریستی؟
.
یا نه .. فقط شبحی دور و ساکتی
روح مترسکی که نبودی، نزیستی
.
پس من چرا همیشه نفس می کشم تو را؟
پس تو چرا نمی روی از خاطرم چرا؟
پس من چرا نمرده ام از دوریت .. چرا؟!
.
هرشب که‌ من به یاد تو‌ هستم تو‌ نیستی
ای حس تلخ گمشده در من، کیستی؟
آیا تو آن شبانه ی تلخی که سال هاست
هم بغضِ من سیاهی شب را گریستی؟
.
یا نه .. فقط شبحی دور و ساکتی
روح مترسکی که نبودی، نزیستی
.
پس من چرا همیشه نفس می کشم تو را؟
پس تو چرا نمی روی از خاطرم چرا؟
پس من چرا نمرده ام از دوریت .. چرا؟!

کامران رسول زاده