دلم میخاهد در یک آژانس هواپیمایی کارکنم و بلیط بفروشم...

دلم میخاهد در یک آژانس هواپیمایی کارکنم و بلیط بفروشم...
آنوقت تلاش میکنم که از چشم ها،و طرز نگاه مشتریها،بفهمم ک چرا دارند به سفر میروند...
رفتن همیشه برای من پراز معنی و مفهوم بوده است...
بعضی ها میروند ک استخوان سبک کنند،بزرگی را زیارت کنند،دعایی بخوانند و آرامش بگیرند و برگردند....
این ها آدمهای مهربانی هستند،که حتی اگر سوغاتی هم نیاورند،دوستشان داری،چون میدانی آن لحظه ک باید ب یادت باشند،حتما اسمت را پیش خدا گفته اند...!!!
بعضی ها میروند ک خستگی درکنند،میروند ک دور باشند از شلوغی ها و قیل و قال،با اینها نمیشود زیادی خوش و بش کرد،چون اینها دارنداز مکانی فرار میکنند ک اتفاقا توهم متعلق ب همانجایی،باید فقط پشت سرشان آب بریزید و بگویید ب سلامت...
بعضی های دیگر....
افسوس از این بعضی های دیگر...
پای باجه ک میرسند....
دل دل میکنند
نمیدانند مقصدشان کدام شهر است...وقتی ک میپرسی برای چ تاریخی بلیط میخواهی؟؟؟جوابی ندارد ک بدهد...مطمعنم!ک چمدانشان را هم نبسته اند،اینها هنوز دلشان همینجاست...فقط ادای مسافرهارا در میاورند...و برای ماندن منتظر یک جمله هستند...یک جمله ی ساده ک میگوید......
ای کاش میماندی...