ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﻧﻤـــﺎﺯﻡ ﺑﻪ ﻗﻀــﺎ ﺭﻓﺖ

ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﻧﻤـــﺎﺯﻡ ﺑﻪ ﻗﻀــﺎ ﺭﻓﺖ
ﺩﺭ ﻣﻦ ﻏﺰﻟﯽ ﺩﺭﺩ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﺳﺮِ ﺯﺍ ﺭﻓﺖ!

ﺳﺠﺎﺩﻩ ﮔﺸــﻮﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﻢ ﻏﺰﻟـــﻢ ﺭﺍ
ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﯾﯽ،ﻋﻘﺮﺑﻪ ﻯ ﻗﺒﻠﻪ ﻧﻤﺎ ﺭﻓﺖ!

ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﻏــــﺰﻝ ﻧـــــﺎﻡِ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻡ ، ﺩﺍﺩ
ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺁﻥ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ ، ﺻﺪﺍ ﺭﻓﺖ!

ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺯﺩﻡ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ؛ ﯾﮑﯽ ﭘﺸﺖِ ﺳﺮﻡ ﮔﻔﺖ:
ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺖِ ﺷﺐ ﺍﯾﻦ ﺷﺎﻋﺮ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ، ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺖ؟!
ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺯﺍﻫﺪ ، ﺑﻪ ﺩﻭ-ﺭﺍﻫﯽ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪﻳﻢ
ﻣﻦ ﺳﻤﺖِ ﺷﻤﺎ ﺁﻣﺪﻡ ؛ ﺍﻭ ﺳﻤﺖِ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺖ!‍
ﺑﺎ ﺷﺎﻧﻪ ، ﺷﺒﯽ ﺭﺍﻫﯽِ ﺯﻟﻔﺖ ﺷﺪﻡ ﺍﻣﺎ ...
ﻣﻦ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺷﺎﻧﻪ ﭘﯽ ﮐﺸﻒِ ﻃﻼ‌ ﺭﻓﺖ!

ﺩﺭ ﻣﺤﻔﻞِ ﺷﻌﺮ ﺁﻣﺪﻡ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ... ﮔﻔﺘﻨﺪ:
ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﭼﺮﺍ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﭼـــﺮﺍ ﺭﻓﺖ؟!
ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﮑﻮﺷﺪ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﺍﺕ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ
ﺳﻮﺯﺍﻧﺪَﻣَﺶ ﺁﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﻭﺩﺵ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺭﻓﺖ

لا اله الا الله
صلوات