ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ ﻻﯾﮏ ﮐﻨﯽ ﻭﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺨﻮﻥ چون این پستم بابقیه پستام ف
ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ ﻻﯾﮏ ﮐﻨﯽ ﻭﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺨﻮﻥ چون این پستم بابقیه پستام فرق داره چون واسم خاصه وچون حقیقته محضه ﺳﯿﺎﻩ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ، ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﺁﻣﺪ .. ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ! ﻣﻦ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ ... ﺩﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻪ ﺍﻡ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺒﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺯﺩ .. ﺯﺩ .. ﻣﺤﮑﻢ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ... ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﺒﺎﻟﯿﺪﻡ ، ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎﺷﻢ ، ﺁﯾﻨﺪﻩ ﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻡ ﺑﻮﺩ ! ﺳﻮﺯﺵ ﺗﺒﺮ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩ ، ﺍﻭ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻮﺩ ... ﻣﺮﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﺑﺎ ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯾﻢ ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺩ ... ﻭ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﻮﺩﻡ ، ﻧﻪ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﯼ ، ﻧﻪ ﻋﺼﺎﯼ ﭘﯿﺮ ﻣﺮﺩﯼ ... ﺧﺸﮏ ﺷﺪﻡ .. --- ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺜﻞ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﺒﺮ ﻭ ﺩﺭﺧﺖ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ .. ﺍﯼ ﺗﺒﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ، ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺸﺪﯼ ﺗﺒﺮ ﻧﺰﻥ ! ﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ، ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺸﺪﯼ ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺮﯾﺰ .. ﺯﺧﻤﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ... ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﯿﺎﻩ ﺷﺪﻥ ، ﺧﺸﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ !!!
- ۶۳۹
- ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط