بودن با کسی که دوستش نداری

بودن با کسی که دوستش نداری
و
نبودن با کسی که دوستش داری
همه اش رنج است
پس
اگر همچون خود نیافتی
مثل خدا
تنها باش
و
اگر یافتی
انرا چنان حافظ باش
که گویا جزءی از وجودتوست!!!.....

کسی که برایت آرامش بیاورد..
مستحق ستایش است!
انسانها را
در زیستن بشناس
نه در گفتن...
در گفتار همه آراسته اند...