گاهی وقتا که حس کردی مشکلات هجوم آوردن به زندگیت،

گاهی وقتا که حس کردی مشکلات هجوم آوردن به زندگیت،
کیفتو بردار و‌برو صندلی آخر اتوبوس ، بغل شیشه بشین.
تک تک آدمایی که میون این شلوغی میان و‌ میرنو خوب‌نگا کن.
مثلا...
پسر بچه ای رو ببین که غرق بازی با گوشیش شده
و مادرش با یه بغل کاپشن و شالگردن پسرش زل زده به شیشه و غم چشماشو گرفته.
زن چادریو ببین که پوست گوشه ناخنشو با اصرار میکنه ، انگار هرچی غصه داره ،گوشه ناخن دست راستش جمع شده.
دختر جوونی رو‌ ببین که کوله پر از کتابای کنکورشو جمع کرده و‌ به این فک میکنه که یه سال بعد کدوم گوشه این دنیا زندگی میخواد بکنه.
پیرزنی رو ببین که با کیسه پر از سبزی به دلتنگی بچه هاش گرفتار شده.
خلاصه هرکس رو‌ نگا کنی به این نتیجه میرسی که بقیه هم شریک این غم دنیا هستن.
حداقل این قسمت داستان زندگیامون عادلانس.
هممون شریکیم.
دلت که گرفت یه سر به ایستگاه اتوبوس بزن.
‌