گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری که آدم‌هایش
به جای دیگری کوچ کرده‌اند می‌گیرد
و تنهایی
مثل مورچه‌ای روی دستم راه می‌رود
گاهی دلم گُلی می‌شود
که زنبوری در آن مُرده است
#غلامرضا_بروسان
دیدگاه ها (۱)

گوش نکن...تو هم مانند من درگیر میشویگوش‌هایت را بگیرمبادا بش...

.اگه آدما به عنوان گزینه بهت نگاه میکننترکشون کن مثل یه انتخ...

این آمدن و رفتن آدم هابه من یاد داد که اگر قرار است روزیبه ی...

هوای دلم...در حالت هشدار است!اما من...نه عاشقی کردن راتعطیل ...

بعضے از آدم ها فقط مے رونـــــــــد امــا جاے خالیشان نمے رو...

گاهی «برو» گفتن، آخرین تلاشِ یک دلِ ترسیده برای دیده‌شدن است...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط