به نام خدایی که داشتنش جبران تمام نداشتن هاست...

به نام خدایی که داشتنش جبران تمام نداشتن هاست...
خداوندا،
دوباره کلبه ی کوچک و پر خس و خاشاک دل خویش را

درمقابلت قرار داده ام...تا به امید مهربا نیت آن را از گل های محبت و

 شاخه های معرفت و میوه های معصومیت و سادگی مملو سازی و

دوباره دستانم را با تمام آسمانی بودنت در دستانت بگیری و هیچ گاه رهایشان نسازی...

 خداوندا هیچ گاه دستانم را رها مساز تا امید همراهی، به بزرگی تو
هیچ گاه تنهایم نگذارد...خداوندا اگر دستانم را رها سازی همانند نوزاد کوچکی مدام از پا خواهم افتاد و در راه گمراهی قدم خواهم گذاشت...

خداوندا کلبه ی کوچک دلم را از ویرانی رها ساز و آن را با تمام زیباییت زیبا و سپید گردان...
الهی آمین