رنگ اشکم بی تو دارد ارغوانی می شود

رنگ اشکم بی تو دارد ارغوانی می شود
سرفه هایم تازگی ها انچنانی می شود

انتظارت کار دارد دست چشمم می دهد
رفته رفته عینکم ته استکانی می شود

هرچه غم بود از دلم با اشک بیرون شد ولی
خاطراتت پشت پلکم بایگانی می شود

کوه طاقت هم که باشی عشق ابت می کند
شانه های فرد عاشق استخوانی می شود!

گاه مثل بیژن و یوسف به چاهت می کشد
گاه جسمت مثل عیسی اسمانی می شود

شب به شب جنگ است بین عقل من با عشق تو
نقش من هم این وسط پا درمیانی می شود

بی تو اطرافم پر از ارواح سرگردان شده
برنگردی شاعرت قطعا روانی می شود!